21 september 2007
Vrienden van Den Haag: 35000 woningen erbij is funest voor woonklimaat
Is het vele moois van Den Haag bij dit gemeentebestuur wel in goede handen?
Twee jaar geleden kwam de Structuurvisie uit, met een visie op de ruimtelijke ontwikkelingen voor de komende vijftien jaar. Kernpunt was dat de gemeente meende dat er nog 35.000 woningen konden worden toegevoegd – binnen de bebouwde kom wel te verstaan. Een inwonertal van 515.000 was het streven. Daarnaast wilde de gemeente de economie stimuleren door de internationale zone verder te ontwikkelen (“stad van recht en vrede”). Destijds hebben wij, de Vereniging Vrienden van Den Haag, de vraag gesteld of het niet te veel was, of de toevoeging van zoveel woningen en bouwmassa wel mogelijk was zonder het waardevolle van Den Haag geweld aan te doen. De eerste uitwerkingen laten zien dat onze twijfels terecht waren.
De grote ambities leiden tot het verdwijnen van volkstuincomplexen en groenstructuur (bij de Erasmusweg), het bouwen van een metershoge blinde muur voor Europol pal naast een juweeltje als het Statenkwartier, een plan voor de Rivierenbuurt, waarin deze kleinschalige laagbouwbuurt vergast wordt op een verdrievoudiging van de hoogbouwplannen (tot 70 meter hoog). We zien een nieuw plan voor Scheveningen Haven met giga-hoogbouw, die zoveel windhinder zal veroorzaken dat de omgeving – die bedoeld is als wandelgebied – tot een no-go-area zal verworden. En een schets voor de Binckhorst met zoveel bouwmassa dat het meer associaties met ‘Dubai aan de Trekvliet’ opwekt dan met Den Haag. En nog vele andere kleinere bouwplannen.
Al deze plannen laten naast veel goede ontwikkelingen zien dat de doelstellingen van de Structuurvisie leiden tot té veel bouwmassa, té veel hoogbouw, té weinig respect voor het groen. En niet te vergeten: tot een forse toename van het autoverkeer dat op zich zelf weer een aanslag is op het woonmilieu.
Den Haag is een fantastische stad met een zeer gewaardeerd woonmilieu. Logisch dat veel mensen graag in Den Haag willen wonen. Maar het is pervers om ter wille van de bouw van die extra woningen juist dat prima woonmilieu te vernietigen. Wij zijn niet tegen iedere vorm van hoogbouw, maar hoogbouw moet in de omgeving passen en geen nadelige consequenties voor de omliggende wijk hebben. Het argument dat het gemeentebestuur nu telkens hanteert (we moeten wel hoog bouwen want anders halen we de ten doel gestelde woningaantallen van de Structuurvisie niet) is de wereld op zijn kop. Hoogbouw op de verkeerde plek zal de omgeving met onaanvaardbare windhinder opzadelen, waardoor zo’n hele buurt een onaangenaam verblijfsklimaat krijgt. De maquettes en tekeningen zien er gelikt uit, met altijd zonnig weer en leuke mensen op terrasjes. Maar in een maquette kun je niet wonen.
De Vrienden van Den Haag hebben eerder al gewaarschuwd dat de toekomstvisie teveel op kwantiteit is gebaseerd, te weinig op kwaliteit. Ook teveel op vooringenomenheid: “alle wereldsteden hebben veel hoogbouw, dus moet Den Haag dat ook krijgen”. Terwijl nu juist de relatieve rust die onze stad uitstraalt, zo gewaardeerd wordt. En die rust heeft te maken met een overwegend lage bouwwijze temidden van veel groen. Een voorbeeld waar het wel goed is gegaan is de nieuwe Internationale School, waar een eigentijds bakstenen gebouw als een soort nieuw landgoed is gesitueerd aan de kop van de Laan van Meerdervoort – een zeer geslaagde inpassing.
De doelstelling van internationale stad van recht en vrede blijkt eveneens tot een aanslag op het moois van Den Haag te leiden. Zie Europol. Ondanks massaal protest van bewoners en deskundigen wil de gemeente deze veel te grote bouwmassa doordrukken. Met hoge hekken eromheen voor de veiligheid! Voor internationale instellingen had toch veel beter een locatie gekozen kunnen worden aan de rand van de agglomeratie? Dan hadden de draconische beveiligingsmaatregelen ook niet zo’n grote impact gehad op de stedelijke structuur.
Regelmatig wordt wethouders en raadsleden gevraagd waarom zij zich niets aantrekken van de protesten van bewoners. Het standaard-antwoord is dan dat zij nu eenmaal gekozen zijn en dus gelegitimeerd om belangen af te wegen en keuzes te maken. Maar welke belangen heeft men dan afgewogen? Welke inwoners van Den Haag zijn dan voorstander van het vernietigen van het prachtige woonmilieu? Of komt die veelbezongen belangenafweging er eigenlijk op neer dat de politiek haar eigen aspiraties afweegt tegen de belangen van ons, de bewoners? De stad is ook van ons! Besluitvorming zou het sluitstuk moeten zijn van een periode van samenspraak waarin burgers en organisaties procedureel correct worden behandeld en inhoudelijk serieus worden genomen. Daaraan wil het de laatste tijd nogal eens mankeren.
Waarom wilde het college dat het inwonertal tot boven de 500.000 zou stijgen? Een half miljoen klinkt lekkerder dan vierhonderdzeventigduizend, dat is waar. Maar is dat voldoende reden het meest waardevolle van Den Haag – het goede woonklimaat en het groen – daarvoor op te offeren?
door Roel van der Wal en Eveline Blitz
Vereniging Vrienden van Den Haag
Artikel geplaatst in
Den Haag Centraal van 21 september 2007
Ook in Den Haag Centraal gepubliceerd:
TERUG