Ons Den Haag
|
MAART/APRIL
Woongebouw Couperusduin
door Eveline Blitz lid werkgroep Stadsbeeld en Stadsgroen
Zowel in Haags Peil, als in diverse losse artikelen hebben wij als Vrienden van Den Haag blijk gegeven van onze ongerustheid over de enorme hoeveelheid bouwplannen van de gemeente Den Haag. Te veel, in te korte tijd, en vooral: te hoog.
Veel mensen vragen zich momenteel af of het nog wel nodig is om hier stelling tegen te nemen – door de kredietcrisis zal de nieuwbouwmarkt toch wel stil vallen.
Desalniettemin menen wij als werkgroep dat we alert moeten blijven. Stel dat de recessie niet al te lang duurt (en dat hopen we toch allemaal?) dan zou zomaar kunnen dat de gemeente de tussentijd benut heeft om de vereiste procedures te doorlopen, en is het te laat om nog bij te sturen.
Recent is de al lang geleden aangekondigde beleidsnota “Agenda voor de Haagse verdichting” uitgekomen. Nauwelijks verrassend was dat wethouder Norder meent dat er nog plaats is voor een flink aantal hoogbouwplannen. Niet alleen de Vrienden, maar ook veel andere organisaties (zoals AVN, projectontwikkelaars, makelaars) hebben daarover inmiddels zeer kritische geluiden laten horen. De weerstand is zo massaal, dat we hopen en verwachten dat de gemeenteraadsleden de hoogbouwaspiraties van de wethouder zullen temperen.
Door het massale protest dat nu tegen de hoogbouw in stelling wordt gebracht, dreigt een ander punt in de Verdichtingsnota onvoldoende aandacht te krijgen.
In de nota staat namelijk dat onder hoogbouw alleen gebouwen worden verstaan die hoger dan 50 meter zijn. En dat in de gebieden die volgens de nota niet tot hoogbouwgebied zijn aangewezen dus tot 50 meter hoog kan worden gebouwd.
Help! Dat was niet de bedoeling! Het lijkt erop dat deze Verdichtingsnota weer een voorbeeld is van de beproefde strategie van wethouder Norder: eerst overvragen, dan de goegemeente te hoop laten lopen tegen de extremen, vervolgens genadiglijk wat water bij de wijn doen, en tenslotte tevreden achteroverleunen omdat precies is binnengehaald wat altijd al de bedoeling was.
Volgens de Vrienden is een hoogte van 5 à 6 lagen, met enkele accenten tot 8 hoog de maximale hoogte voor appartementencomplexen in woonwijken. Dat is dus 18 tot 25 meter maximaal. Bouwt men hoger dan worden de nadelen van hoogbouw direct manifest. Ernstige verstoring van het evenwichtige stadsgezicht. Voor de bewoners geen contact meer met straatniveau. Windhinder rond het gebouw, waardoor er geen bruikbare openbare ruimte overblijft.
Groen rondom het gebouw wil niet meer groeien. Nog meer windhinder op hoogte zodat buitenruimte op balkons niet meer mogelijk is. Geen milieuvriendelijke zonneschermen mogelijk, zodat energieverslindende airco’s nodig zijn.
Tussen haakjes: de gemeente meent dat er wel degelijk balkons mogelijk zijn: zet een breed raam in de woonkamer dat helemaal open kan, en dan wordt die hoek van de kamer voortaan ‘balkon’ of ‘loggia’ genoemd.
Hoe misleidend mag een overheid zijn?
En die ruimtewinst dan, zult u vragen. De gemeente hanteert immers als ultiem argument voor de hoogbouw: “de ruimte op de grond wordt schaars, dus moeten we wel de hoogte in”. Dit klinkt zo logisch. Maar het is borreltafelwijsheid. Natuurlijk, laagbouw (rijtjeshuizen) vragen veel vierkante meters grond. Er wordt inderdaad ruimte bespaard wanneer men appartementen in 6 tot 8 lagen bouwt. Maar gaat men hoger, dan levert dat niet méér ruimtewinst op. Enigszins gesimplificeerd: omdat hogere gebouwen nu eenmaal verder uit elkaar moeten staan vanwege lucht- en lichtinval. We hebben dit al eerder onder de aandacht gebracht. En recent hoorden we dit bevestigd worden door onderzoekers van de TUDelft en de gemeente.
Ook niet wanneer hoge gebouwen aan de rand van groen en water worden gebouwd? Nee. Deze parasiteren op de omgeving zonder iets terug te geven. Door schaduw, windhinder en visuele hinder worden de groengebieden de facto verkleind.
Wat er gebeurt als men in of naast mooie woonbuurten tot 50 meter gaat bouwen zien we aan Europol bij het Statenkwartier en bij Hoog Lindoduin. Dat past niet bij het historisch gegroeide beeld van Den Haag. In Kijkduin is de uitdrukking “niet hoger dan de boomgrens” in zwang geraakt. Dat is ook 25 meter maximaal. We pleiten er dus voor om gebouwen die hoger zijn dan 25 meter hoogbouw te noemen. Dan kloppen de uitspraken in de gemeentelijke Verdichtingsnota weer, want het is immers heel verstandig om in heel Den Haag, ook in de woonwijken, tot maximaal 25 meter te bouwen. Grappig dat we laatst in een boekje van de Stichting Hoogbouw lazen dat in vrijwel geheel Nederland de grens tussen gewone bouw en hoogbouw op 25 meter wordt gesteld. Ook het feit dat hoger bouwen geen aanmerkelijke ruimtewinst oplevert stond hierin vermeld. Steun uit onverdachte bron!
door Eveline Blitz lid werkgroep Stadsbeeld en Stadsgroen
Woongebouw Couperusduin
maart/april 2009
Vijftig meter is te hoog!
Het gemeentebestuur discussieert over hoogbouw (tot 100 of 150 meter) in enkele concentratiegebieden, zoals het centrum en het Beatrixkwartier . En passant wordt voorgesteld om in de rest van de stad bouwplannen tot 50 meter toe te staan. Een onzalig voornemen.door Eveline Blitz lid werkgroep Stadsbeeld en Stadsgroen
Zowel in Haags Peil, als in diverse losse artikelen hebben wij als Vrienden van Den Haag blijk gegeven van onze ongerustheid over de enorme hoeveelheid bouwplannen van de gemeente Den Haag. Te veel, in te korte tijd, en vooral: te hoog.
Veel mensen vragen zich momenteel af of het nog wel nodig is om hier stelling tegen te nemen – door de kredietcrisis zal de nieuwbouwmarkt toch wel stil vallen.
Desalniettemin menen wij als werkgroep dat we alert moeten blijven. Stel dat de recessie niet al te lang duurt (en dat hopen we toch allemaal?) dan zou zomaar kunnen dat de gemeente de tussentijd benut heeft om de vereiste procedures te doorlopen, en is het te laat om nog bij te sturen.
 Woontoren van 45 meter vormt een wanklank op het Nassauplein |
 Woongebouw Couperusduin past zich met 24 meter soepel in de Archipelbuurt |
In de nota staat namelijk dat onder hoogbouw alleen gebouwen worden verstaan die hoger dan 50 meter zijn. En dat in de gebieden die volgens de nota niet tot hoogbouwgebied zijn aangewezen dus tot 50 meter hoog kan worden gebouwd.
Help! Dat was niet de bedoeling! Het lijkt erop dat deze Verdichtingsnota weer een voorbeeld is van de beproefde strategie van wethouder Norder: eerst overvragen, dan de goegemeente te hoop laten lopen tegen de extremen, vervolgens genadiglijk wat water bij de wijn doen, en tenslotte tevreden achteroverleunen omdat precies is binnengehaald wat altijd al de bedoeling was.
Volgens de Vrienden is een hoogte van 5 à 6 lagen, met enkele accenten tot 8 hoog de maximale hoogte voor appartementencomplexen in woonwijken. Dat is dus 18 tot 25 meter maximaal. Bouwt men hoger dan worden de nadelen van hoogbouw direct manifest. Ernstige verstoring van het evenwichtige stadsgezicht. Voor de bewoners geen contact meer met straatniveau. Windhinder rond het gebouw, waardoor er geen bruikbare openbare ruimte overblijft.
 Pal naast het Benoordenhout vormt de 54 meter hoge RWS-toren een schril contrast |
Tussen haakjes: de gemeente meent dat er wel degelijk balkons mogelijk zijn: zet een breed raam in de woonkamer dat helemaal open kan, en dan wordt die hoek van de kamer voortaan ‘balkon’ of ‘loggia’ genoemd.
Hoe misleidend mag een overheid zijn?
En die ruimtewinst dan, zult u vragen. De gemeente hanteert immers als ultiem argument voor de hoogbouw: “de ruimte op de grond wordt schaars, dus moeten we wel de hoogte in”. Dit klinkt zo logisch. Maar het is borreltafelwijsheid. Natuurlijk, laagbouw (rijtjeshuizen) vragen veel vierkante meters grond. Er wordt inderdaad ruimte bespaard wanneer men appartementen in 6 tot 8 lagen bouwt. Maar gaat men hoger, dan levert dat niet méér ruimtewinst op. Enigszins gesimplificeerd: omdat hogere gebouwen nu eenmaal verder uit elkaar moeten staan vanwege lucht- en lichtinval. We hebben dit al eerder onder de aandacht gebracht. En recent hoorden we dit bevestigd worden door onderzoekers van de TUDelft en de gemeente.
Ook niet wanneer hoge gebouwen aan de rand van groen en water worden gebouwd? Nee. Deze parasiteren op de omgeving zonder iets terug te geven. Door schaduw, windhinder en visuele hinder worden de groengebieden de facto verkleind.
 Woongebouw Lindoduin overheerst met zijn 45 meter de Doornstraat |
door Eveline Blitz lid werkgroep Stadsbeeld en Stadsgroen
TERUG